tupot białych mew

Jaki to człowiek jest głupi. Niby wie, że jak wypije flaszkę czerwonego wina i zapali papierosa, to rano będzie źle, ale powstrzymać się nie może ;)

A za godzinę zaczynamy rundę ogródkową część 2. Aaaaaaaaaa......

Miłej soboty :)

tak banalnie, że aż ładnie

Czy jest coś bardziej banalnego, niż zdjęcie pierwszego wiosennego krokusa? :)

Właśnie mamy te banały w ogródku!

W końcu.

Kota sąsiadów uprasza się o nieobsikiwanie.

A w domu... 

Chyba nie zmarnowaliśmy kwiatka do końca. Wypuszcza mini-coś.

W sumie nasza choinka też wypuszcza nowe mini-coś, ale ponieważ trzymanie choinki w mieszkaniu pod koniec marca raczej nie powinno być powodem do dumy, zdjęć nie będzie ;)

PS. OLUŚ, STO LAT!

mehr Licht!

Chyba nikt nie wie, o co chodziło Goethemu w przedśmiertnej malignie, że żądał więcej światła :)

Pożyczyłam lampę błyskową. Od tej pory też będę wołać: mehr Licht! No zauroczona jestem.

Jest większa, niż mój amatorski aparat ;) Wygląda super ;)

Na razie zdjęcia za dnia, w białej kuchni, ale przy bardzo małej ilości światła zastanego. Bez lampy zdjęcia nie wychodziły.

Lampa stała się niestety kolejnym "must have".

Dzień Św. Patryka na talerzu

Oto co wczoraj wieczorem znalazł mój mąż między listkami rukoli na pizzy :)

pokaż mi swoją lodówkę...

Zawsze wiedzieliśmy, ze w naszym szaro-betonowym mieszkaniu nie będziemy mieć zbędnych pierdół. Że lodówka w końcu będzie wysoka (w pierwszym mieszkaniu mieliśmy taką maleńką podblatową), będzie miała kostkarkę do lodu i nic nie będziemy na niej wieszać.

Jasne ;)

Apogeum obwieszenia lodówka osiągnęła w okolicach ubiegłego sierpnia. Mieliśmy na niej m.in. 3 zaproszenia ślubne na wrzesień.

  

Teraz lodówka nieco mniej obwieszona, ale wciąż nie jest to nasz ideał, haha. 

Kupon do ulubionego sklepu kosmetycznego. Ważność skończyła się w styczniu, ups. 

Menu ulubionej knajpy z sushi na telefon. Chociaż i tak zawsze zamawiamy to samo.

Dwa zdjęcia wiszące na lodówce od zawsze i chyba na zawsze ;) Piękny nowozelandzki krajobraz + siostra i szwagier mojego męża. Zdjęcie absolutnie najulubieńsze. W sumie mogliśmy sobie powiesić ich zdjęcie ślubne, bo mają zjawiskowe, ale to jest takie jedno, jedyne. Sprzed dwóch lat, kiedy wyjechali na zupełnie drugi koniec świata na pół roku i przysyłali nam zdjęcia pocztą. :)

Przez cały listopad na lodówce mieliśmy laurkę od Nanowej Zojki. W grudniu zaczął się sezon kartek świątecznych - były trzy ulubione, dwie ze zdjęciami dzieci bliskich moich dziewczyn, jedna od Moni, (tej od fuksjowej zawieszki) chyba najelegantsza kartka, jaką w życiu dostaliśmy.

Magnesy na lodówkę to w ogóle oddzielna historia. Misiek ma z 10 lat, już nie pamiętam, skąd go mam; angielski strażnik od mamy sprzed jakichś 15 lat, przywieziony z Londynu; skrzynka pocztowa dostana od brata męża, pękniętą budkę telefoniczną chyba sama przywiozłam z UK.

Magnesik z ducati kupiony tuż po tym, jak zamieszkała z nami vespa.

Na nieszczęście dla porządku i ulubionej sterylności odkryłam jakiś czas temu, że na drzwiach wejściowych też się świetnie magnesy trzymają. Na razie się powstrzymuję, ale przecież to takie świetne miejsce na przyczepienie listy zakupów ;)

in vino veritas :)

Piątkowy wieczór zaliczamy do baaaardzo udanych.

Para znajomych, domowa pizza, truskawkowo-sernikowe haagen - dazs, kajmakowy pischinger, rozmowy do 1:30 (chyba prawie nas namówili na kupno/wzięcie psa) oraz to, co znaleźliśmy w sobotni poranek na kuchennym stole.

Motto na sobotę brzmiało: In aqua sanitas :)