wiosna, stare piosenki i czas

Podobno dzisiaj pierwszy dzień wiosny. Pamiętam, że rok temu też o tym pisałam i jestem w szoku, że czas zapieprza jak szalony, bo moim zdaniem nie minęło więcej, niż 3 - 4 miesiące.

(Wbrew pozorom kot posiada tylne łapy. Posiada tez kręgosłup z gumy, stąd efekt kota-kaleki na zdjęciu)

Od rana gra mi Alanis Morisette. 

"Stare piosenki"...Połowa lat 90tych chyba? Jakoś pod koniec podstawówki. Nieźle.

Po spotkaniu z okazji 30tych urodzin koleżanki stwierdziłyśmy z dziewczynami, że od kiedy się znamy, czyli od 11 niemal lat, w ogóle się nie zmieniłyśmy. Tylko warstwa makijażu trochę grubsza niż kiedyś.

rano vs wieczór

Tak było rano, przed 10.

Po śniadaniu poszliśmy pobiegać nad Wisłą. Upał! 4 amerykańskie naleśniki (z mąki pp, Nana!) przed biegiem to nie jest najlepszy pomysł. Kolka złapała mnie po 600 m. 

Dziwny ból głowy zapowiadał, że coś się z pogodą spieprzy. Nazywając rzecz po imieniu, zapowiadał wielkie pier**lnięcie, excusez le mot, i rzeczywiście, parę minut po 16 zaczęła się burza. Ale jaka! Ból głowy przeszedł.

Rano i teraz

obuchem w łeb czyli na haju

Uwaga. Grafomania mode on.

Co roku czekam na ten moment. Niektórzy czekają na Boże Narodzenie, inni na wakacje. A ja na połowę kwietnia. Wychodzę z domu i WIEM, że to już! I wtedy dostaję obuchem w łeb i, odetchnąwszy pełna piersią, jestem na haju. No bo jak inaczej może być z takim widokiem? :)

Latam nad ziemią, jest cudnie. Chrzanić to, że dziś było +3'C, że nasza trawa ani myśli urosnąć i że pan z allegro chyba nie wysłał tego bukszpanu, za który zdążyliśmy już zapłacić.

A w ogrodzie też haj

Ulubiony kot sąsiadów okazał się kotką. W zaawansowanej ciąży. (To mi przypomina historię: moja stara kotka się okociła, jeden z kotków został wręczony jako prezent mojej przyjaciółce. Śliczny Garfield! A jaki łakomy i gruby był! Tajemnica łakomstwa i tuszy rozwiązała się cudownie któregoś dnia, kiedy przy Garfieldzie pojawiły się cztery małe rozkoszne nowonarodzone kociaki. Od tamtej pory przyjaciółka miała Garfieldzinę.)

Mamy też własne zwierzątko

jak stracić dysk w dwa dni

W tym celu należy pracować w ogródku przez cały weekend.

Nasz ogródek jest niewielki. Taki ot, przyblokowy, kilkadziesiąt metrów kwadratowych. A w nim najbardziej wypasione dżdżownice w całym mieście i cmentarzysko ślimaków. Stłuczona szyba, stłuczona flaszka, damski obcas. Pozostałość po poprzednich mieszkańcach? Tona kamieni i gruzu.  Pozostałość po docieplaniu bloku. Chwasty. Tulipany do odratowania. Żywopłot do wywalenia i forsycja do przesadzenia :) 

Po skopaniu całego ogródka mój mąż nie miał skóry na dłoniach, tylko pęcherze, a ja po przeoraniu i przegrabieniu gdzieś straciłam dysk albo i kilka dysków.

I niestety nie ma opcji, że w poniedziałek rano zobaczymy kiełkującą trawę, której nasiona wysialiśmy w niedzielę wieczorem. Prawdę mówiąc, dziś, w piątek, kiełków trawy dalej niet.

Żeby nie było tak pesymistycznie: uwielbiam babranie w ziemi. Uwielbiam wyciąganie dżdżownic z mokrej ziemi i wyrywanie korzeni trawy i chwastów. W tych czarnych doniczkach wkrótce posadzimy zioła i roślinki. 

Kiedyś będziemy mieć takie z własnego ogrodu :)

PS Marzyłam o sesji zdjęciowej dżdżownic. Ale a) nie mam dobrego obiektywu do fotografowania takich maleństw (Kejtko, obiektywy [z] makro od Oliśki? hahaha) b) byłam zbyt wyczerpana, żeby utrzymać aparat w ręku, o.

Cyklisto, sesedni z kola!*

* Rowerzysto, zsiądź z roweru

:)

i idź na...

Nasze przecudnej urody rowery (mój holenderski, brązowy, mężowy 60-letni, zielony, odrestaurowany, śliczny, piękny i w ogóle) są w poprzednim mieszkaniu w piwnicy. Piwnica zamykana na klucz. Klucz jest gdzieś, lecz nie wiadomo, gdzie... A pogoda na rower idealna, co widać po tłumach na krakowskich ścieżkach rowerowych i w ogóle.

Kiedyś jeździłam do pracy na rowerze, miałam dość blisko, trasa była w sam raz. Raz się wybrałam w spódnicy. Bo wiecie - tak stylowo miało być, balerinki, spódnica z koła, torebka na bagażniku, brakowało jedynie koszyka z kwiatkami lub biszkoptowym szczeniaczkiem labradorem z przodu. Po tym, jak kiecka malowniczo podwineła się do połowy pleców, już zawsze jeździłam w spodniach.

tak banalnie, że aż ładnie

Czy jest coś bardziej banalnego, niż zdjęcie pierwszego wiosennego krokusa? :)

Właśnie mamy te banały w ogródku!

W końcu.

Kota sąsiadów uprasza się o nieobsikiwanie.

A w domu... 

Chyba nie zmarnowaliśmy kwiatka do końca. Wypuszcza mini-coś.

W sumie nasza choinka też wypuszcza nowe mini-coś, ale ponieważ trzymanie choinki w mieszkaniu pod koniec marca raczej nie powinno być powodem do dumy, zdjęć nie będzie ;)

PS. OLUŚ, STO LAT!

dzisiejszy odcinek sponsoruje literka W

W jak Wiosna!

Wreszcie Wiosna!

Nie wierzę, że to już!

Cholernie dziś zimno ;) Ale balerinki są, jak obiecałam. Po 5 minutach zmienione na cieplejsze trampki :)

prawie jak tryptyk z allegro ;)

Zapisałam się na kurs fotograficzny. Ku mojemu zdziwieniu nie jestem najmniej rozgarnięta i wcale nie mam najgorszego sprzętu ;) a wczoraj nawet dostałam pochwałę za zdjęcia, o. Na zajęciach Pan Fotograf Prowadzący (nieco znudzony... ale to podobno norma, tak mówi moja Ulubiona Pani Fotograf... swoją droga, nie poprowadziłabyś warsztatów dla mnie?) opowiadał o bracketingu. I okazało się, że tuż po kupieniu aparatu użyłam tej opcji w aparacie zupełnie nieświadomie (tzn. byłam pewna, że coś spieprzyłam, a po prostu ustawiłam sobie "BKT" w menu) i powychodziły mi takie trojaczki :) Wstawiam dziś na przekór temu, co dzieje się za oknem (bez kaloszy nie ma szans).

ten nie do końca udany, bo widać, że środkowe zdjęcie ciut inne :/

I jeszcze jedno zdjęcie, aktualnie moje najulubieńsze. Byłam pewna, że to z sierpnia, bo eustomy to moje kwiatki z dnia ślubu i dostałam je od rodziców z okazji rocznicy, ale sprawdziłam, że to zdjęcie wrześniowe, zatem sama je sobie kupiłam ;)

W temacie wiosny (te zdjęcia o wiośnie mają przypominać, hehehe) jeszcze: na tym blogu u Dottblog można wygrać ładny, niecodzienny kalendarz za skojarzenia wiosenne :) Ja napisałam o zapachu futra mojego mini-kotka ;) 8 kilowego. Jak się wygrzewa na wiosennym słońcu, to tak fajnie pachnie. I zupełnie inaczej, niż latem czy jesienią.

(Wiosna za dwa dni, taaaa)